Emziren Bir Anne Kalıcı Oje Yaptırabilir Mi?
Kayseri’nin soğuk sabahlarından birinde, kahvemi yudumlarken bir yandan da aklımdan geçen bir soruya takıldım: “Emziren bir anne kalıcı oje yaptırabilir mi?” İçimde bir yerlerde bir şeyler sızlıyordu, belki de sadece bir güzellik yapmak, sıradan bir günün içinde küçük bir kaçış bulmak istemiştim. Ama bir taraftan da, hamilelik ve emzirme sürecinin getirdiği sorumluluklar, kafamda sürekli dönüp duruyordu. Bu, basit bir güzellik bakımından çok daha fazlasıydı, daha derin bir soruydu.
Bir Sabah, Bir Soru
Birkaç gün önce, mahalledeki kuaförde kalıcı oje yaptıran bir arkadaşımı gördüm. Elindeki renkli, pırıl pırıl ojeye bakarken içim kıpırdadı. “Ah, keşke ben de yaptırabilsem,” diye düşündüm. Ama sonra gözlerim ona döndü, karnı henüz biraz belli olan bir hamileydi ve o an oje yaptırma konusunda bir hayli kararsız görünüyordu. “Emziren bir anne kalıcı oje yaptırabilir mi?” sorusu da tam o an kafamda şekillendi. Cevabını bilmediğim bir soruydu ama cevabını bulmam gerekiyordu. Kendi hayatımda da bu sorunun yeri vardı, belki de herkesin içinde bir parça kaygı vardı: Hem bir kadın, hem bir anne olmak, hem de kendine bir şeyler yapmak… Gerçekten nasıl bir denge kuruluyordu?
Güzel Bir Kaçış
O gün, içimden bir ses, “Hadi git, oje yaptır. Kendine bir şeyler yap, bu seni mutlu eder,” dedi. Bir hafta boyunca tüm ev işlerini halletmiş, bebeğime özenle bakmıştım ama bir şey eksikti. Bazen, herkesin önce biz olduğumuzu hatırlamamız gerektiğini unuturuz. Ben de bazen kendimi unutuyordum. O gün, kalıcı oje yaptırmak için kuaföre gitmeye karar verdim. Oje, basit bir şeymiş gibi görünse de, bana kendimi hatırlatacak bir şey gibi geldi.
Oturduğum sandalyeye yerleşirken, kuaförüm bana gülümsedi ve “Kendine çok yakışacak,” dedi. Ama içimde bir huzursuzluk vardı. Oje yaptırmak, benim gibi bir annede ne kadar doğruydu? Kalıcı oje yaptıran bir annenin yaptığı bir şey, gerçekten sorumluluklarımdan kaçmak mıydı? Bir yanda kendime ait bir şeyler yapma arzusuyla heyecanlanırken, diğer taraftan da bir sorumluluk hissiyle korkuyordum.
İçsel Çatışma: Annelik ve Kendi İhtiyaçlarım
Birçok anne gibi ben de, annelik sürecinde hep başkalarını düşünerek yaşamaya alışmıştım. Ama bir noktada fark ettim ki, kendi mutluluğum da bir şekilde önem taşımalıydı. O an, oje renkleri arasında seçim yaparken, kendimi kaybettim. En sevdiğim rengi seçtim: Pastel pembe. O kadar basit ama o kadar anlamlıydı.
Sonra, içimde bir yerlerde bir ses daha yükselmeye başladı. “Ya bebeğin sağlığına zararı olursa? Ya kimyasal içerikler süt yoluyla ona geçerse?” diye düşündüm. Benim gibi anneler, hem bebekleri için endişelenir hem de bazen sadece biraz güzellik, biraz rahatlama isterler. Gözlerim bir yanda ojesinin kurulamasını bekleyen ellerime, diğer yanda aklımdaki sorulara kayarken, bir garip hüzün sardı beni.
Hikaye: Oje ve Bebeğim
Bir hafta sonra, o güzel pastel pembeyi ellerimde görmek, bir anlamda kaybolduğum bir dönemin sonlanmasıydı. Oje yaptırmış olsam da, aklımda yine o eski sorular vardı. Emziren bir anne kalıcı oje yaptırabilir mi? Oje yaptırmanın ne gibi riskleri olabilir? Zihnimde bu sorular dönerken, oje sürmenin bana kattığı huzurla birlikte içimdeki kaygı da eriyordu.
O günden sonra, bazen bir şeyler yapmaya karar verirken, sadece kendim için karar almak çok da kolay olmuyordu. Bebeğimi düşündüğümde, aslında kendimi bu kadar “ben” olarak görmediğimi fark ettim. Hem annelik hem de birey olarak var olmak, bazen gerçekten birbirine çok zıt olabiliyor. O an fark ettiğim şey şuydu: Her şeyin bir zamanı vardı ve her şeyin kendi doğrusu vardı.
Emziren bir anne, belki de kalıcı oje gibi bir şey yaptırabilir ama bunu yaparken de bilinçli olmalıydı. Seçim yaparken, sadece kendi keyfini değil, bebeğinin sağlığını da göz önünde bulundurmalıydı. Kimseye, özellikle kendime karşı kaygılarımı açıklayamamıştım ama o an oje sürerken hissettiğim huzur, beni bir parça daha sakinleştirdi.
Sonuç: Kendine Zaman Ayırmak
Emziren bir anne olarak, bazen bir adım geri atmak ve kendimize vakit ayırmak önemlidir. Her şey mükemmel olmak zorunda değil. Oje yaptırmak belki küçük bir şeydi, ama bana daha büyük bir anlam katmıştı. Kendime biraz zaman ayırarak, bir yandan da anneliğimin sorumluluğuyla barışmıştım. Sonuçta, kalıcı oje yaptırmanın benim için zararlı olacağını düşünmüyorum ama en önemlisi, bunun benim için doğru bir karar olup olmadığına içsel olarak emin olmamydı.
Gün sonunda, evime döndüm. Bebeğimi kucakladım. Elimdeki pastel pembeleri gördüğümde, sadece kendime değil, aynı zamanda annelik yolculuğuna da bir adım daha yaklaşmış olduğumu fark ettim. Evet, emziren bir anne kalıcı oje yaptırabilir. Ama her şey gibi, bunu yaparken kendinizi ve bebeğinizi unutmayın.