Sirke Ruhu Asit mi Baz mı? Bir Kafedeki Anı
Kayseri’nin taş sokaklarında yürürken, bazen aniden bir şeyler aklıma gelir ve tüm dünya birden durur. O an, zamanın nasıl geçtiğini bilmem. Bu yazıyı da böyle bir anda yazıyorum. Günün sonunda bir kafenin köşesinde yalnızım. Dışarıda kar var, ben ise bu karı hiç sevmedim, ama elimdeki fincandan yayılan sıcaklık her şeyi unutturuyor. İşte tam o anda, garsonun bana ikram ettiği sirke şişesinin etrafında dolaşan bir düşünceyle buldum kendimi. “Sirke ruhu asit mi baz mı?” diye sordum. Bir türlü net cevap bulamadım. Belki de cevabı tam burada bulmam gerekecek…
Sıcak Bir Bardak Çay ve Bir Soru
Akşamları Kayseri’de, o kahverenginin tonlarını içinde barındıran çaydanlıkları izlerken içimden bir düşünce geçer. Bu şehirde herkesin hayatı bir şekilde sirke gibi. Herkesin kendi acısı, derdi, sıkıntısı var ve onları bazen öylesine tatlı bir şekilde, bazen de ekşi bir duyguyla içimize çekiyoruz. İşte ben de tam o sırada, hayatımın sirke gibi olduğunu fark ettim. Bir yanda tatlı, diğer yanda ekşi. Acı, tuhaf ama aynı zamanda bir şeyleri anlamamı sağlıyor. Ama asidik mi, baz mı? Bu soru kafamı kurcalamaya başladı.
Geçenlerde bir arkadaşım bana “Hayatınla ilgili ne düşünüyorsun?” diye sormuştu. Şimdi fark ediyorum ki, belki de o an bu soruya verecek cevabım sirke gibi bir şeydi. Öyle ekşi, ama bir o kadar da içimde bir anlam taşıyan. Çünkü hayatımda bir boşluk vardı. Huzurlu bir yaşam istemiştim ama sürekli mücadele ediyordum. Asidik bir yaşamın parçası gibiydim sanki.
Sirke Ruhu: Asidik mi, Baz mı?
Aslında, sirkenin pH seviyesinin asidik olduğunu biliyorum. Ama insanın ruhu nasıl olur? İçindeki duygular asidik mi, baz mı? Kim bilir? Belki de asidik olan ruhumuz, zamanla baz olmaya doğru evriliyordur. Kimi zaman kendi içimde bu geçişi hissediyorum. Hani bir şeylerin değişmesi gerektiğini bildiğim zamanlar vardır ya, işte o zaman ben de bir sirke gibi asidik olurum. Sanki her şey, her kişi bana ekşi gelir. Ama sonra bir şey olur, belki de bir bakış, belki bir tatlı söz. Aniden, baz haline geçerim. İçimdeki ekşilik biraz daha yumuşar ve daha anlamlı olur. Ama ne zaman sorulsa, ‘sirke ruhu asit mi baz mı?’ diye, bir türlü karar veremem. Çünkü ikisi bir arada var. Hem acı hem de tatlı.
Bir Kafede Tanıştığım Kadın ve Sirke Ruhu
Geçen hafta yine böyle bir kafedeydim. O gün, gerçekten içimdeki tüm duyguları silip atmak istemiştim. Son zamanlarda çok yorulmuştum. İnsanlar, işler, kaygılar, hepsi bir arada. Bir anda kafede bir kadının sesini duyduğumda, gözlerim ona kaydı. O kadının bakışlarında bir şeyler vardı. Hem asidik hem baz… Bu, hayatımdaki en tuhaf anlardan biriydi. “Sirke ruhu asit mi baz mı?” diye düşündüm, çünkü kadının gülümsemesi sanki bir sirke gibi asidikti. Bir yanda tatlı bir gülüş, diğer yanda gizemli bir hüzün. Şaşırmıştım. Nedenini anlayamadan, kendimi bir anda ona doğru çekildim.
Yanıma oturdu ve hiç tanımadığım bir insanla bir çay içmek gibi tuhaf bir şey yaşadım. Konuşmaya başladık. Konu çok derin değildi ama bir şekilde gözlerinin içine bakarken, o içindeki boşluğu gördüm. Bir anda kafamda cevaplar belirmeye başladı: Belki de biz insanlar sirke gibi yaşarız. Hem acı hem de tatlı bir şey ararız. Birbirimizi anlamaya çalışırken, bazen acı veririz. Ama sonra her şeyin düzeleceğini bilerek devam ederiz. Çünkü bazen asidik olmak gerekir. Bazen de baz gibi olmak. Hangi duygunun ne zaman öne çıkacağına karar veremezsin. Bu, hayatın bir parçasıdır.
Sirke Gibi Bir Geçiş Süreci
Bu kadar derin bir konuşmadan sonra, aklımda tek bir şey kalıyor: Geçişler. Hayatımda, sirke gibi bir değişim yaşıyorum. Bir gün çok güçlü hissediyorum, bir diğer gün çok kırılgan. Sanki pH seviyem bir günde asidik, diğer gün baz oluyor. Ve bu geçişleri yaşamaktan hiçbir zaman korkmadım. Çünkü her geçişin ardında, bir anlam saklı. Bazen insanlar da böyle olur. Hemen değişirler, bir anda acı verirler, sonra tatlı. Ama belki de asıl önemli olan, bu geçişlerin farkında olmak. Hangi ruh halindeysek, o halin geçici olduğunu bilmek. Geçmişte yaşadıklarım, bu ruh halimi şekillendirdi. İnsanlarla yaşadığım hayal kırıklıkları, hüzünler ve o tatlı, ama acı deneyimler; her biri birer pH değişikliği gibi hayatımda yer etti.
Sonuçta: Sirke Ruhunun Asidik ve Baz Olması
İşte o kadının gözlerinde gördüğüm, her şeyin bir dönüşüm olduğunu düşündüm. Sirke ruhu asidik mi baz mı diye sorarsan, aslında ikisi de var. Çünkü hayat böyle bir şey. Bir gün asidik olursun, bir diğer gün baz. Ama her geçişin, her dönüşümün bir anlamı vardır. Sirke ruhu asidik ve baz olduğunda, hayatının anlamını bulursun. Bu, belki de en güzel değişimdir. Asidik ol, çünkü zamanla baz haline geçmen gerekebilir. Ve unutma, her geçiş senin ruhunun derinliklerini daha fazla keşfetmeni sağlar.